ميدون مسابقه
چيزی نمونده بود كه سپيده سر بزنه. بوی سبزه‌ها تو هوا موج می‌زد. مادرم نفس راحتی كشيد. من رو تلی از خاكسترها افتاده بودم و گريه می‌كردم. بعدها مادرم گفت: كه منو سخت‌تر از همه بچه‌هاش زاييده:تو غربت، تو تنهايی، ميون يه مشت غريبه، توی يه روستای دورافتاده بی‌حضور پدرم بی‌حضور هيچ دست آشنايی برای فشردن دستهاش در لحظات درد.
من بزرگ شدم. خونه ميدون مسابقه بود.
بعد مدرسه رفتم. اونجا هم ميدون مسابقه بود.
بعد دانشگاه، بعدم اجتماع، خلاصه همه‌جا ميدون مسابقه بود.
تا اين‌كه يه روز از خودم ‌پرسيدم: چه كسی گفته زندگی مسابقه است؟ مسابقه با چی؟ برای چی؟ ديدم همه برای چيزهايی مسابقه می‌دن كه واقعاً نمی‌تونن برای هميشه مالكش باشن. بعد به خودم گفتم:
من مسابقه نمی‌دم. من چيزی رو می‌خوام كه هميشه بتونم بخوام. حتی اگر توی يه سياهچال باشم. چيزی كه تا زنده‌ام هيچ‌كی و هيچ كس نتونه اونو ازمن بگيره و بعد از مرگ هم همين‌طور.
بعد اون از همه برام پر‌رنگ‌تر شد. بعد دنيا ميدون مسابقه نبود. دنيا نَرد عشق شد. ديگه هيچ‌كس رقيب نبود، همه دوست بودند. البته زندگی سخت بود ولی با او همه‌چيز قابل تحمل و حتی شيرين می‌شد.
بعد هر جا می‌رفتم باهام بود. از پشت هر چيز قشنگ منو نگاه می‌كرد بعد من مست می‌شدم. بعد فاصله‌ای بين ما نبود. می‌خواستم هميشه تو همين حالت‌ بمونم. الانم دلم می‌خواد. فردا هم همين‌طور...

/ 5 نظر / 14 بازدید
مرتيا

هميشه موفق و پيروز و سربلند باشي

سالار

آزیتا خانوم ممنون که سر زدی و ممنون که به سوال هایم جواب دادی اگه یکم فوضولی کردم ما رو ببخش

marathon

تو يه قهرمانی. قهرمانی که تونست تو ماراتن زندگی اونی رو پيدا کنه که می‌خواست. وقتی يکی می‌دوئه به چيزی جز بردن فکر نمی‌کنه اما تو حتی به بردن هم فکر نکردی. تو خواستی صحيح بدوئی. اگر صحيح نمی‌دوئيدی با اين که آخر از همه شدی اما قهرمان شدی چون صحيح دوئيدی. می‌فهمی؟

جواد

سلام .. اين مطلبت بسيار زيبا بود.. ميدوني؟.. اگه آدم بودنش به داشته هاش وابسته باشه و به اونا خلاصه بشه.. اونوقت همش مي خواد مسابقه بده!.. و داشته هاش رو زياد کنه.. اما اگه بودنش ارزشش رو از جايي ديگه بگيره.. از دوست داشتن ديگران بگيره.. اگه بعد چيزي مادي رو از دست بده زندگي براش تموم نميشه.. چون بودنش به اون ماديات وابستهنيست.. تازه با دوست داشتن ديگران چيزهاي زيادي به دست مياره و حتي ماديات رو هم به دست مياره.. اما اگه به دست هم نياورد غصه نمي خوره!.. خدا کنه اين دوستي ها وابسته به ماديات نشه.. چون خراب ميشه!

نوشی

اون چيه که هيچ کس نميتونه ازت بگيره؟